اينجا نشسته ام و به تمام روزهاي قبل فكر مي
كنم.به تمام روزهايي كه دلمشغولي هاي من فراتر از آني بود كه بايد باشد.
من از تو متنفرم و تو نمي خواهي اين را درك كني.از تو متنفرم به خاطر تمام ثانيه هايي كه خيال ساده مرا به سخره گرفتي و با روح شكننده ام بازي كردي.
با تو هستم...با تو كه حتي از نگاه كردن به تو بيزارم.اما من هيچ وقت نخواستم تو را بشكنم ، هيچ وقت.كاري كه تو مي كردي...مدام مي كردي ؛ با تو كه در سخت ترين و حساس ترين موقعيت روحي ام مرا بازيچه خودت قرار دادي.
سعي كن – البته اگر مي تواني – يك دقيقه خودت را جاي من بگذاري.آنوقت اين احساس تنفر من را درك مي كني.
اما نمي تواني.تو هرگز نمي تواني حتي لحظه اي خودت را جاي من بگذاري.
من تو را بخشيده بودم ، به خاطر همه ضربه هايي كه آگاهانه به من زدي ؛ اما تو همه چيز را با رفتارهاي كودكانه ات به هم زدي ، تا دوباره تنفرم را زنده كني.
تمام شده.قبول كن.
من از تو متنفرم و تو نمي خواهي اين را درك كني.از تو متنفرم به خاطر تمام ثانيه هايي كه خيال ساده مرا به سخره گرفتي و با روح شكننده ام بازي كردي.
با تو هستم...با تو كه حتي از نگاه كردن به تو بيزارم.اما من هيچ وقت نخواستم تو را بشكنم ، هيچ وقت.كاري كه تو مي كردي...مدام مي كردي ؛ با تو كه در سخت ترين و حساس ترين موقعيت روحي ام مرا بازيچه خودت قرار دادي.
سعي كن – البته اگر مي تواني – يك دقيقه خودت را جاي من بگذاري.آنوقت اين احساس تنفر من را درك مي كني.
اما نمي تواني.تو هرگز نمي تواني حتي لحظه اي خودت را جاي من بگذاري.
من تو را بخشيده بودم ، به خاطر همه ضربه هايي كه آگاهانه به من زدي ؛ اما تو همه چيز را با رفتارهاي كودكانه ات به هم زدي ، تا دوباره تنفرم را زنده كني.
تمام شده.قبول كن.
