هنوز هم یک دیوانه ام

به عرض و ارتفاع دوستان برسانم كه اينجانب ، در پي اتفاقات اخير ، احساس مسئوليت كرده و در همين فرصت به عنوان سخنگوي افشين قطبي به برخي ابهامات و اتهامات پاسخ مي دهم؛باشد كه اين سخنان چراغ راه غرض ورزان و كينه توزان كه چشم ديدن برخي موفقيت هاي بزرگ ملت را ندارند ، شود!
بسم الله الرحمن الرحيم
همانگونه كه مستحضريد جناب سيد افشين خان قطبي ، كه لايف تايم خود را عمدتا در خارج ها (!) سپري كرده اند ، با بسياري از لغات فارسي مشكل داشته و بسياري از معاني نغز اين زبان گرانقدر برايشان ملموس نبوده است.لذا ايشان قبل از بازي با كره جنوبي بارها از "شگفتي" در اين مسابقه خبر دادند.بعد از اتمام بازي ، هنگامي كه فرد مذكور – قطبي – خوشحال و خندان به سمت جايگاه كنفرانس خبري مربيان مي رفتند ، با چشمان ورقلمبيده و رگ هاي بيرون زده جناب تاج – با فتحه روي ج – و ديگر شمسي كوره ... چيز...يعني همراهان تيم مواجه شدند.لذا با تعجب و مات و مبهوت به بنده رو كردند و فرمودند : ""وات هپند؟!من كه بهشون گفته بودم "شگفتي" مي كنيم!!!""
در اينجا لازم است توضيح بدهم شگفتي مورد نظر برادر عزيزمان آقاي سيد(!) قطبي از چه قرار بوده است.اين شگفتي مربوط مي شود به وضعيت عربستان ؛ كه حدود دو ، سه ماه قبل به فكر سقوط آبرومندانه از جام جهاني بود و هم اكنون به عنوان تيم سوم به پلي آف صعود نموده است!!لذا هيچ گونه تقصيري متوجه جناب قطبي نيست و نمي باشد ؛ چرا كه ايشان بارها از اين شگفتي خبر داده بودند اما كسي توجه نمي نمود و همه كار خود را مي نمودند!
حال بنده خائفم كه اين غرض ورزان "شگفتي" مورد نظر خويش را به "شگفتي" افشين خان مربوطيت بدهند و موجبات سرخوردگي ايشان را فراهم آورند و موفقيت بزرگ ملت را كوچك جلوه دهند!
صدا و سيما نيز بار ديگر به همگان ثابت كرد كه چه مقدار خائف است و حتي به اندازه 27 دقيقه و 34 ثانيه به سيد قطبي فرصت نداد تا توضيحات خويش را ادا كند!
پ.ن.افشين جون...يه ميليارد نوش جونت!!!سلام مارو به بانو يوروم و جومونگ برسون!

*:رئيس جمهور منتخب مردم ، تيتر روزنامه امروز همشهري.

پ.ن.يادم رفت بگم...همين جا تمام افراد غرض ورز و نابينايي كه قطع شدن سرويس اس ام اس رو به انتخابات و سرويس صيانت آراي اس ام اسي شيرحسين(!) ربط مي دن ، محكوم مي كنم و همين جا حمايت خودم رو از مخابرات اعلام كرده و قطعي سرويس اس ام اس رو نقص فني مي دونم كه بچه هاي مخابرات سخت در تلاشند كه زودتر برطرف بشه!بالاخره سيستم ها همه كامپيوتر هستن و مث من و شما شعور ندارن كه بفهمن دم انتخابات نبايد قات بزنن!
يه ايول هم تقديم وزير ارتباطات - يا شايدم خود رئيس مخابرات دقيق يادم نيست پوزش مي طلبم! - چون گفته كه ما خودمونم از سرويس هاي اينترنت راضي نيستيم!!!ديگه جواب از اين مردمي تر؟!اي غرض ورز كينه جو...دهنت صاف شد؟!

اين منچستر ، منچستر نبود.

پ.ن.واقعا چي شد؟!هنوز باورم نميشه تيم محبوبم اينجوري قافيه رو باخت...يعني واقعا جام پريد!؟

خب اينم از شانس من...درست در بدترين موقع!البته زيادم مهم نيست ولي خب با قيافه ي دون دون اصولا جايي نميشه رفت!
نمي دونم چرا...ولي همين جوري دو جلد اول كتاب twilight و خوندم و فيلمشم قراره ببينم!!من از اين كتاباي عشقي-عاشقي متنفرم....اما واسه سرگرمي بد نيست...هست؟!البته خب سرگرمي دليل خوبي براي خوندن يه كتاب چيپي مث اين نيست...اما واسه توجيه خوبه!

خب در نظر دارم براي تابستون رستاخيز تولستوي و حادثه عجيب براي سگي در شب مارك هادون و جاناتان ريچارد باخ و بخونم....فكر كنم بي كلاسي ماجراي ادوارد كالن و بلا رو جبران كنه!!!

اميدوارم زنده بمونم و كتاباي نازنينم و تموم كنم!!![دعا]

انگار همين ديروز  بود كه براي 86 خوشامدگويي نوشتم ؛ آن هم چه خوشامدگويي پراحساسي!دو سال گدشت.به همين سادگي.حالا من هستم و تمام چيزهايي كه هميشه اميد تغييركردنشان را دارم و هيچ گاه عوض نمي شوند.من هستم و كوله پشتي بزرگم كه سنگيني اش كمرم را خم كرده و از شكل انداخته.كوله پشتي اي كه عذاب هاي چندين و چندساله ام در ان تلنبار شده.كاش مي توانستم جايي گوشه خيابان يا در اتوبوس رهايش كنم،فراموشش كنم.كاش تحمل اين سنگيني را نداشت و پاره مي شد،تا من مجبور نباشم همه جا ببرمش.تا مجبور نباشم سنگيني روي كمرم را به گلويم منتقل كنم و زور بزنم تا تبديل به بغض نشود ، بغضي كه هيچ وقت حق تركيدن ندارد ؛ حتي اگر صاحبش از درد و رنج در حال تركيدن باشد.اين خودم هستم كه حق گريه كردن به خودم را نمي دهم.چون مي خواهم بلند گريه كنم و نمي توانم.چون حالم از گريه خفه به هم ميخورد. چون ديگر توانايي بلند كردن آن كوله را ندارم و دارم روي زمين مي كشمش.
تمام مي شود.88 هم تمام مي شود و 16 من هم.اما اين رنج بي پايان تمامي ندارد.89 مي آيد و من هنوز در حسرت خنده اي از ته دل.90 مي رسد و من در حسرت ذره اي شجاعت.91...92...93...خداي بي رحم من اين زندگي لعنتي را به من هديه داده...94...95..96...چيزي را كه داده پس نمي گيرد...97..98..99... .
كاش تمام شود.كاش چشمانم را باز كنم و ببينم كه همه چيز خواب بوده ، كه همه چيز بازي پستي بوده براي عذاب دادن من ؛ و حالا تمام شده.مي خوابم با اميد اينكه بيدار نشوم.
كوله ام پر شده ؛ بايد براي عيد يك كوله بزرگتر و محكمتر بگيرم.

بچه كه بودم – حدود شش هفت ساله ، يعني ده يازده سال پيش – يه بعد از ظهر توي خونه تنها بودم.داشتم برنامه كودك ساعت 3 شبكه دو رو مي ديدم.يهو گشنه م شد و خواستم يه چيزي بخورم.طبق معمول رفتم سر يخچال و يه بررسي كردم ؛ خيارشور!شيشه خيارشور و درآوردم و نشستم جلوي تلويزيون و شروع كردم به خوردن.نصف يه شيشه بزرگ خيارشور و خوردم!بعد از يه مدت – حدود پنج شيش دقيقه -  دوباره دلم خواست كه چيزي بخورم.ايندفعه بعد از بررسي تصميم گرفتم ماست و گوجه (!) بخورم.برنامه كودك تموم شد و من نشسته بودم.احساس بدي داشتم و خب نمي دونستم چرا ! يهو واقعا حالم بد شد و بالا آوردم – خيلي زياد! يه بچه خنگ كوچولو كه همه چي رو باهم خورده و حالا حالش به هم خورده! خوبيش اين بود كه بعد از بالا آوردن ديگه تهوع نداشتم.
الان كه ياد اون روز مي افتم – الان كه حدودا ده سال گذشته – يه عالمه به خودم مي خندم ، به اينكه چه قدر ابله بودم!
اما غير از خنديدن ، كاراي ديگه م مي كنم.
مثلا به اين فكر مي كنم كه در حال حاضر هيچ فرقي با اون موقع نكردم.
يا مثلا به اينكه دقيقا چندين و چند ساله كه دارم مثل اون روز همه چي رو با هم مي خورم.
و در نهايت اينكه ، مي دونم بالاخره روزي مي رسه كه همشونو با هم – باهم – بالا ميارم.
شايد اون روز حالم بهتر بشه.

بعضي چيزها تغييرناپذيرند.واقعا تغييرناپذيرند.هر روز مي گم حالم از اين زندگي به هم مي خوره.هر روز به خودم گوشزد مي كنم كه هيچ آينده اي برام وجود نداره.به خاطر جامعه نيست.به خاطر فقر و بيكاري و گراني و هزارتا كوفت و زهرمار ديگه نيست.به خاطر كنكور و دانشگاهم نيست.همه چيز همين اطرافه.همه علت انزجار من از اين زندگي ، تنها دليل ، همين جاست.گاهي با فاصله دو متر؛گاهي كم تر،گاهي هم بيشتر.هميشه هست ، خواسته يا ناخواسته با حضورش آزارم مي ده ، و من نمي دونم چه جوري بايد بي خيال باشم ، چه جوري بايد خودم رو تغيير بدم و من نمي دونم چه جوري مي تونم از دست اين زندگي خلاص بشم.و من نمي دونم اين زندگي لعنتي كه دارم به كجا مي رسه و نمي دونم چه جوري بايد حسرت هاي چندين ساله مو فروبخورم و ساكت بمونم ؛ و من نمي دونم تا كي مي تونم تحمل كنم ، كه چقدر مي تونم خفه بمونم و بغض چندساله م رو نگه دارم ، كه تا كي مي تونم گريه نكنم...تا كي مي تونم داد نزنم و از ته دل زار نزنم.مي ترسم.مي ترسم از اينكه خلاص بشم.مي خوام و مي ترسم.حالم از نگاه كردن خودم توي آيينه به هم مي خوره.حالم از خودم به هم مي خوره.حالم از همه به هم مي خوره.حتي حالم از خدا هم مي خوره.خدايي كه تنها چيزي كه به من داده ، همه اون چيزي كه بهم لطف كرده همينه ؛حسرت.

...و من ، تنها چيزي كه پشت اين سكوت پنهان كرده ام حماقت است.

چند دقيقه پيش خواب ديدم در حال قدم زدن در خيابان هستم...بيكار...بي آر و بي هدف ؛ كه ناگهان اتومبيلي در مقابل بنده ايستاد.در همان لحظه فك اينجانب به زمين رسيد و از فرط تعجب مي خواستم سرم را به ديوار بكوبم!نه ، اين تعجب نه به خاطر اين بود كه ماشيني مقابل ما نوقف كرده بود و نه به خاطر راننده اش . اتومبيل يك لامبورگيني گالاردو اسپايدر سبز كاهويي تميز(!) بود!عنايت داريد كه خودم همان لحظه فهميدم كاملا خواب تشريف دارم ، منتهي به مدت 15 دقيقه مشغول لعنت فرستادن به خودم شدم كه چرا چند دقيقه بيشتر نخوابيدم تا حداقل در خواب يك بار سوار گالاردو بشوم!2 تا 3 دقيقه كافي بود چون هويت راننده براي  من مشخص نبود و از قديم گفته اند كه سوار اتومبيل غريبه نبايد شد!خواب هم خواب هاي قديم!! 

آن هايي كه مي شناسندش
- رفقايش -
رُي صدايش مي زنند.
بقيه صدايش مي زدند
پسر آلوده ي ترسناك

عاشق آمونياك و پنبه ي نسوز بود ،
و كلي هم سيگار دود مي كرد.
چيزي كه او به جاي هوا تنفس مي كرد
نفس اغلب مردم را بند مي آورد!

اسباب بازي محبوبش
قوطي اسپري بود ؛
آرام مي نشست و تكانش مي داد ،
و تمام روز اسپري مي زد.

منتظر مي شد ماشين روشن شود
و حلقش را پر از دود كند.

تنها باري كه ديدم
پسر آلوده گريه كند
وقتي بود كه كمي پاك كننده
رفت تو چشم هاش.

يك روز خوش آب و هوا
او را گذاشتند داخل باغ.

رنگش عين رنگ مرده شد
و بدنش شروع كرد به سفت شدن.

آخرين نفس عمر كوتاهش
با نااميدي و رنج همراه بود.
كي فكرش را مي كرد كه كسي
از تنفس هواي بيرون بميرد؟

وقتي روح رُي بدنش را ترك كرد ،
ما همه در دل دعا خوانديم.
روحش رفت به آسمان
و سوراخي در لايه ي اوزون درست كرد.

از کتاب مرگ غم انگیز پسر صدفی نوشته استاد تیم برتون .

پ.ن.این داستان....داستان مورد علاقه من بین همه داستان های این شاهکار بوده و خواهد بود.
پیشنهاد می کنم حتما کتاب رو بگیرید و بخونید.این کتاب چیزهایی رو میگه که تمام عمرتون دوست داشتین با صدای بلند فریاد بزنید.وقتی خط به خط جلو میرید...هم لبخند می زنید هم یه بغض لعنتی که انگار شکستنی هم نیست گلوتون رو فشار می ده...به شرطی که خودتونو آزاد بذارید تا برتون کار خودشو بکنه.

يا مثلا جواد خياباني...!
سوال مهم : فكر مي كنيد شبكه سه چرا حق پخش افتتاحيه المپيك را خريده بود؟!
1)براي اينكه جواد خياباني را نشان بدهد
2)براي اينكه جواد خياباني را نشان بدهد
3)براي اينكه جواد خياباني را نشان بدهد
4)همه موارد
نكته : پاسخ خود را به شماره 3000090 ارسال كنيد...پي نوشت بنويسيد برسد به دست عادل!
نكته2 : برندگان خوش شانس ، طي مراسم قرعه كشي با حضور جواد خياباني و سرهنگ عليفر!!!!!(كه حسابي در اين وادي جام غرب آسيا خركيف...چيز...يعني مشعوف شده بود!) برگزار مي شود!

پ.ن.خداي بزرگ...!تا حالا انقدر چرت و پرت به هم نبافته بودم!
پ.ن2.اينجا ننويسم كجا بنويسم؟!كاغذ اين روزها امنيت ندارد.
پ.ن3.من هم مردم اسراييل را خيلي دوست دارم!
پ.ن4.هرگز نشه فراموش لامپ اضافي خاموش!

ديروز براي چندين و چندمين بار از خودم بدم اومد.وقتي خبر فرو ريختن ساختمان سعادت آباد رو شنيدم ؛ و وقتي در مورد حادثه ديده ها شنيدم.وقتي شنيدم كه فقط 20 كارگر كشته شدند ، يك لحظه – فقط يك لحظه – با خودم فكر كردم كه چي؟! " فقط كارگر بودن! ".
از خودم بدم اومد...با اين كه فقط يك لحظه بود...با اينكه بعدش احساسات نداشته م يه مقدار جريحه دار شد ، ولي از خودم بدم اومد.فقط يه احساس بد ساده نبود ؛ تنفر بود.
خوب يادم هست كه چه طوري دوست احمقم – فوق العاده احمق – رو براي اينكه به رفتگري كه موقع استراحتش كنار جاروش يك كتاب گذاشته بود هر هر خنديده بود ، سرزنش كردم و سرش داد كشيدم.اون موقع من گفتم خب اين هم آدمه ، اگه تو كتاب نمي خوني – اصلا نمي دوني كتاب چي هست – دليل نمي شه بقيه كتاب ها رو فقط براي تزيين كتابخونه شون داشته باشند!(اميدوارم حرفم درست بوده باشه)
حالا فكر مي كنم چه كسي بايد من رو مواخذه كنه.فكر مي كنم حتي اگر فكرم رو بيان كرده بودم ، آيا كسي بود كه منو به خاطر اين حرف ناهنجار سرزنش كنه؟!
خودم خوب جوابشو مي دونم.نه!مادر و پدر من فقط مواظب هستن كه من پاهام رو كج نذارم!(كه بعدا براي بيرون كردنم از خونه مشكل نداشته باشند!!!!واقعا كه...حالم از زندگي دخترها تو ايران به هم ميخوره)
مطمئنم كه هيچ كس به من گير نمي داد كه چرا در مورد بنده هاي خدا – كه خيلي زياد اين كلمه رو به كار مي برند ولي نمي دونن اصلا معنيش چيه – اين جوري بي رحمانه فكر ميكنم.نه فقط خانواده من ؛ همه ، همه و همه.
اين جور مسائل براي تربيت بچه ها فوق العاده پيش پا افتاده ست!چه كسي اهميت مي ده تو براي كشته شدن كرور كرور انسان پشيزي ارزش قائل نيستي؟!
" فقط كارگر بودن "‌...اين اون چيزي هست كه من به خاطرش دارم خودمو تنبيه مي كنم ؛ هنوز خيلي مونده – خيلي خيلي خيلي زياد – كه ما بخوايم اين چيزها رو بفهميم.زمان زيادي طول مي كشه – شايد هرگز – كه ما بفهميم آدم ها همه آدم هستند.نه فقط اوني كه تويوتا و پورشه سوار ميشه.
طول مي كشه...طول مي كشه حتي من كه ادعاي روشنفكري مي كنم ( مرده شور اين روشنفكري رو ببرن ) مفهوم انسانيت رو بفهمم.
20 تا كارگر – انسان – مردند و من حالا حدس مي زنم چند صدا با اين مضمون از خونه هاي اين شهر مسخره – و  آدم هاي مذخرف ترش! – بيرون رفته و با صداهاي ديگه همراه شده...  
..." فقط كارگر بودن" ... .

به به...!
بالاخره اسپانيا هم قهرمان شد و پوز تمام افراد بخيل و كم جنبه اي كه مي خواستند آلمان ها نئونازي يا ايتاليايي هاي مانكن يا فرانسوي هاي بوق(!) يا اون هلند و روسيه ( كه خدايي قشنگ و به قول فردوسي پور چشم نواز بازي مي كردند اما نه به اندازه اسپانيا! ) قهرمان بشن تا يكي از ظريف ترين و باريك بينانه ترين پيش بيني هاي من محقق نشود ، به خاك ماليده شد!( نفس كم آوردم ! )
عجب تيمي بود اين اسپانيا!
همه بازیکن ها عالی بودند...از تورس گرفته تا ویا که بازی آخر نبود و راموس و سنا و ژاوی و از همه مهم تر...و از همه مهم تر کاسیاس که به نظر من بهترین بازیکن جام بود.




البته...بماند كه يك مقدار خيلي كوچك(!) حركات داويد ( ويا ) و ايكر ( كاسياس )‌ بعد از بازي با ايتاليا و همين آلمان به شدت مشكوك بود!(بازم البته فكر مي كنم كارگردان تلويزيوني برنامه يورو شبكه سه ايران هم مثل من به اين قضيه پي برده بود و در اين لحظات صحنه گل هارو دويست بار ديديم تا حافظه يورويي مان(!) قوي شود!)

ولي خب...به هرحال اسپانياست ديگه!!!!ناهنجاري هاشون يك مقدار كوچك شبيه ايراني هاست!
طرفداران تيم هاي زاقارات ديگر جام ، اعم از ايتاليا ، آلمان و فرانسه اصلا ناراحت نباشند!ان شا... به لطف الهي(!) در ورلد كاپ آفريقا 2010 باز هم از اسپانيا مي بازند تا باخت هاي پياپي كاملا برايشان نهادينه شود!!!!

آخيييييييييي!راحت شدم!مونده بود اينجام اين حرفا بايد مي گفتم!(درست همين جا...نه جاي ديگه!!!)
ديگه تا دو سه ماه ديگه خبري از فوتبال نيست!
به قول جناب صدر – يكي از بامزه ترين كارشناسان برنامه هاي فوتبال كه من نميدونم اصلا چه كاره هست! – من در اين مدت با آغوش باز از مرگ استقبال مي كنم....ولي بعد از شروع پرمير ليگ يا لاليگا بايد بي خيال من بشه!!!!!!
باباي فوتبال تا شروع پرمير ليگ!

(*) : برگرفته از تيتر كتاب "دختر پرتقالي" ، ياستين گوردر.

سوال بزرگ : شما می دونید چرا همه تماشاگرهای یورو پیرمرد های چاقالو و شکم گنده ن؟!؟

جام ملت ها نیز شروع شده (در واقع دور اول تموم شد تو دور دومیم!) و ملت در شور و کف و کیف و هیجان هستند!
البته - لازم به ذکر است خیلی زیاد! - که ما در تاریکی مطلق جام ملت ها را دنبال می کنیم...چون هی زرت و زرت و فرت و فرت(!) برقمون میره!
بنده دو هفته س که دارم میگم امسال اسپانیا قهرمانه...هی مسخره م می کنن...دقیقا در اوج بازی اسپانیا و روسیه که من از شدت هیجان حرکات فرناندو(تورس) و دیوید(ویا) فکم به زمین چسبیده بود(با کسره زیر چ بخوانید) و کلا خلاصه داشتم سکته می کردم از بس خوب بازی می کردن و این دوتا هماهنگ و سلف سکریفایس*(!) بودن...که یهو برقمون برای بار دوم در روز رفت و ما در تاریکی و خاموشی مطلق فرو رفتیم و من ماندم و حسرت دیدن شاید - حتما - با کیفیت ترین فوتبال این جام!!

به هرحال سخنرانی طوفانی رییس جمهور در چهار محال و بختیاری - که واقعا محال می نمود - فک بعضی ها را به شدت پیاده کرد و همچنین به شدت خجل!تا این ها باشند تا با ایجاد شایعاتی از قبیل گرانی برنج و چای و اینا(!) اغتشاش نکنند در مملکت**!(باور کنید همه ش شایعه س!همین اوبامای خائن مسئولشه!)

اصلا به ماچه!فردا اسپانيا قهرمان ميشه مي گن دست هاي پشت پرده اسپانيا رو قهرمان كرد!

(*) : Self Sacrifice !!!!!!!!
(**) : جمله رو داشتی؟خودم حال کردم!یه مقدار مثل حرف زدن قطبی شد.

پ.ن.گفتم قطبی...اگه یه روز یک نفر از بین آقایان(!) استیلی...نکبت(همون نیکبخت سابق)...مامانی(!)...یا شیث رضایی رو در خیابان ببینم حتما خفه خواهم کرد انها را!اگه همه رو باهم ببینم که چه بهتر.از بس که جماعت پست و لاشخور صفتی بودن.بی سواد...وحشی...عقده ای...چی بگم دیگه؟
امیدوارم قطبی یک روز موفق ترین ادم روی زمین(حتی موفق تر از الان) بشه چون لیاقتشو داره.
هیچ کس لیاقت صداقت و قلب پاک قطبی رو نداشت.خداحافظ امپراتور.شاید یکمی دیر!

هر چي ميشه...هر اتفاقي مي افته...وقتي از زندگي سير ميشي...وقتي از بغض گلوت مي خواد بتركه...وقتي...وقتي...وقتي...وقت خيلي از اين وقتي ها...مي گن خدا داره امتحانت مي كنه.

تو يه سكانس فيلم كنستانتين، جان كنستانتين به ايزابل مي گه :
- اگه بهت بگم كه خدا و شيطان روي روح تمام بشريت شرط بستن چطور؟به شوخي.

و من فكر مي كنم كه چقدر اين حرف مي تونه درست باشه...چقدر اين قابليت رو داره كه شوخي نباشه.
و وقتي به اين فكر ميكنم...با خودم....به خدا مي گم...مي گم كه چقدر اشتباه كرده كه روي من شرط بسته....چقدر خدا بده كه روي يه دختر 16 ساله ي احمق شرط بسته.
اينجاست....همين جاست كه وقتي به اين فكر مي رسي ديوونه مي شي...مي دوني چرا؟
به خاطر اينكه با خدات بد حرف زدي؟واسه اينكه زير سوال برديش؟
نه....نه به خاطر اين چيزا نيست...ديوونه ميشي چون نمي توني اين تفكرت رو به كسي بگي...چون اگر بگي طردت مي كنن...چون هزار تا برچسب و مارك جورواجور و خوشگل بهت مي چسبونن.
پس مي ري به خود خدا مي گي...شايد جوابتو بده...شايد خودش بهت بگه...تنها چيزي كه مي بيني استمرار چيزهايي ست كه قبلا مي ديدي....بدون هيچ تغيير.
و اينجاست....آره درست همين جاست كه اين دفعه متنفر ميشي...منفجر ميشي...فرياد مي كشي...داد مي زني...فحش مي دي...به خودت...به زندگي...به هر كس كه مي بيني.
اين بار اينجاست...همين يك لحظه...كه پشيمون مي شي.

پ.ن. من يه دختر بدم؟فقط چون نماز نمي خونم؟چون نمي تونم روسريمو بكشم رو دماغم؟چون استينم تا سر انگشتام نمياد؟يعني خدا به اين خاطر با من لج كرده؟اين همه از اين بي ريختاي بدتر از من تو خيابون ريختن...پس چرا من؟

پ.ن 2.خدا من دوستت داشتم.خيلي زياد.خودت مي دوني كه تنها كسي كه بهش اعتماد داشتم تو بودي.اما الان ازت نااميدم.داري امتحانم مي كني؟از من گنده تر نبود؟

تنها بود.
هميشه به اين فكر بود كه مبادا ديگران از او ناراحت شوند.
اما چه كسي به فكر اين بود كه او را ناراحت نكند؟!

غمگين بود.
هميشه سعي مي كرد ديگران را خوشحال كند.
اما...اما چه كسي به شادي يا غم او اهميت مي داد؟!؟!

نا اميد بود.
همه را به ادامه راه تشويق مي كرد.
اما چه كسي بود كه اميد او را بازگرداند؟!؟!

وحشت زده بود.
وقتي كسي ترسيده بود ، او بود كه پناهگاهش مي شد و ترس هايش را دور مي كرد.
ولي چه كسي بود كه وحشت او را فراري دهد؟!

خيس بود.
به همه انهايي كه گريه مي كردند دستمال كاغذي مي داد.
اما چه كسي بود كه اشك هاي داغ او را از روي گونه هاي سردش پاك كند؟!

سرد بود.
وجود همه را لبريز از گرما محبت مي كرد.
اما...اما چه كسي بود كه دستان سرد او را بگيرد و گرما ببخشد؟!

خسته بود.
از اين زندگي...از اين روزگار...از اين مردم...از اين دنيا.
خسته بود.
رفت...براي هميشه.
افسوس كه كسي نمي تواند گذشته را برگرداند...هرگز.

ديگر هرگز منتظر اين نباش كه كسي به فكرت باشد.
ديگر هرگز منتظر نباش كه كسي تو را شاد كند.
ديگر هرگز منتظر نباش كه كسي به تو اميد زندگي ببخشد.
ديگر هرگز منتظر اين نباش كه شانه هاي كسي تكيه گاه ترس هايت باشد.
ديگر هرگز منتظر نباش كه وقتي بغض كردي كسي بيايد و با دستمال كاغذي اشك هايت را پاك كند.
ديگر هرگز منتظر اين نباش كه كسي باشد تا دستان سردت را با عشق بگيرد.
هرگز...
چون او رفت...خسته بود... .
او رفت.

كنارم نشست. به چشمانم زل زد. با صداي بلند گفت. قطره ي داغ روي صورتم. تپش قلب. آه خدا، يعني واقعا؟!

روز جهنمي - گريه. كلافه ام. اشك. چراهايي كه از خودم مي پرسم. دعا. براي او. شكست. صدايش در ذهن خالي ام پيچيد.انگار انجا هم مثل روحم خالي شده.

جهنم – كنارم نشست. دوباره. اما اين بار از گريه خبري نيست. حرف مي زند و مي خندد. دروغ. خيانت. ترس. وحشت. از خودم. و من فكر مي كنم. به حرمت قطره هاي اشك روي گونه ام كه شكست. او شكست. به وجود پراحساسم كه ديگر اعتماد را نمي شناسد. سواستفاده. به چشمانم زل زده. باز هم دروغ. دروغ. دروغ. ديگر چيزي نمي شنوم. دارم از خلا پر مي شوم. تهي مي شوم. پوچ. من باختم.

پ.ن. به شخصيتم، به احساسات نصفه و نيمه م توهين شد. پاره پاره شد. من ، فقط ايستادم و تماشا كردم.
پ.ن.2.اعتماد؟!چه كلمه بي معني و مذخرفي!
پ.ن.3.هر دفعه به خودم قول مي دم ديگه حماقت نكنم و زودباور نباشم. اما هر دفعه به احمقانه ترين شكل ممكن بازي رو مي بازم.
پ.ن.4.هميشه بازي گل يا پوچم ضعيف بود.هميشه پوچ.

پ.ن.هر ادمی تو زندگیش یه هدف داره.حالا منم یه هدف دارم...هر چند پست.

بله...بالاخره انتظارها به سر اومد و من وقت كردم شايد بهترين مطلب خودمو در اين بلاگ بذارم.
پست قبل گفته بودم كه در مورد روبوكاپ خواهم نوشت.در پست هاي روبوكاپ در مورد اينكه اصلا روبوكاپ چيه و چيكار مي كنه(!) صحبت خواهم كرد و تعدادي عكس و مطلب مربوط به روز آخر مسابقه و همين طور در مورد استادان عزيزمان خواهم گذاشت.پيشنهاد مي كنم ازدست نديد.شايد يكي اين وسط آشنا دراومد!
اول از همه اينكه روبوكاپ چيه؟يه راهنمايي اينكه خوردني و پوشيدني نيست!:))
روبوكاپ مقوله پيچيده اي مي باشد!اسمش ضايع س ديگه!روبو يه چيزي تو مايه هاي روبات(البته نه اون روبات ، توضيح ميدم‌ ) كاپ هم كه مثل جام جهاني!:).توضيح لازم اينكه در اين فيلد ما درواقع روبات نمي سازيم،بلكه يه سيستم تقريبا هوشمند رو طوري كه لازم داريم برنامه نويسي مي كنيم!اسمش هم هست 2D Soccer Simulation يعني شبيه سازي دوبعدي فوتبال.زبان برنامه نويسي كه ما براي اينكار استفاده كرديم سي پلاس پلاس بود.(البته هست!)نوع گزينش ما هم به اين ترتيب بود كه وقتي كوچولو بوديم(اول دبيرستان!!!)اومدن از ما يه آزمون هوش گرفتن(بچه هاي باهوش!)البته لازم به ذكر است كه تمام اين جريانات زير نظر آموزش و پرورش استان تهران و با هزينه اونا بود.بعد كه قبول شديم...يه ترم الگوريتم و فلوچارت و برنامه نويسي مقدماتي(يه چيزي تو مايه هاي آب باباي اول دبستان)به ما ياد دادند.(اينكه ميگم ما منظورم 1200 نفر از دختر و پسرهاي تهرانيه كه باهوش بودن!)آخر ترم يه تست گرفتن كه ببينن چقدر آدميم!خلاصه از اين 1200 نفر 105 تا دختر و 105 تا پسر قبول شدن رفتن مرحله بعد.مرحله بعد برنامه نويسي تكميلي بود كه يه كوچولو Object Oriented معروف استاد مرحله ي آخرمون رو هم شامل مي شد!(در مورداين هم بعدا كامل توضيح خواهم داد!)
بعد از اين مرحله يه تست ديگه ازمون گرفتن كه همه مي گفتن چقدر سخت بود و اينا...ولي در واقع چرت و پرت بود!من رتبه م در اين مرحله 4 شد! و اين يعني چقدر فاجعه بوده سوالات كه من 4 شدم!(البته من زودتر از همه دادم چون حالم داشت به هم مي خورد از بس نشسته بودم...وگرنه كسب رتبه 1 كه هيچي...كاري مي كردم كه استاد عزيزمون نتونه به دخترا تيكه بندازه!)
خلاصه رفتيم مرحله بعد كه برنامه نويسي پيشرفته و object oriented(!) (شئ گرايي ) بود.قضيه اين object oriented  اينه كه استاد مرحله يكي مونده به آخر جناب آقاي توكلي،از اونجايي كه خيلي آقاي باكلاس و روشنفكر و بادانش و كاردرست و اين جور چيزها هست و دبستانشو آمريكا خوانده است(!) خيلي به برنامه نويسي شئ گرا يكي از جديدترين متدهاي برنامه نويسي علاقه دارن (منم دارم‌ ).به همين خاطر چپ مي رفت راست مي رفت مي گفت object oriented .يه object oriented مي گفت صدتا از بغلش در ميومد!ما(من وبقيه كه كلا دانش آموزهاي پررو و بي ادب و احمقش بوديم‌) اين مسئله رو به صورت تيكه(!) گرفتيم و هي تكرار مي كرديم!به صورتي كه وقتي مي خواستيم عكس بگيريم من گفتم بچه ها بگيد object oriented ! ايشون هم كه شنيده بودن بعدا جواب ما را به صورت غير مستقيم دادن!(نكته قابل توجه اينكه ما 5 ماه تمام فقط داشتيم مسخره بازي در مي اورديم  و تيكه مي پرونديم هيچي بهمون نگفت،اما وقتي object oriented رو مسخره كرديم جوابمونو داد!)
خلاصه از متن خارج نشيم و به حاشيه نريم!اين مرحله هم تموم شد و ايندفعه تست نداشتيم.بلكه استاد مي تونست بچه هارو حذف كنه!خداروشكر مارو حذف نكرد وما به كار خود ادامه داديم.ترم بعد يا مرحله بعد ديگه رفتيم تو كار simulation و ديگه شديم جوجه هايي كه برنامه نويسي بلدن!به قول استاد توكلي chicken developer !
توي اين مرحله ما يه تيم base يا پايه داشتيم كه بايد روش كار مي كرديم.تيم بيس به اين صورته كه هر بازيكن وقتي توپ دستش باشه در هر نقطه اي از زمين الكي شوت مي كنه.ما( تيم ما متشكل از من ، دوستانم وحدانه،شيوا و نسيم ) قابليت هاي زيادي،مثل دريبل ،پاس،شوت مذخرف و كلي چيزاي ديگه داديم.سه قسمت جداگانه دفاع و هافبك و حمله داشتيم.چيزي كه تقريبا هيچ كدوم از تيم ها نداشتن.اسم تيممون هم بود اورانيا (Urania) كه مايه استهزاي استاد توكلي شده بود!(اورانيا اسطوره يونان و خداي اسمان هاست)
خلاصه همه اذعان داشتند كه تيم ما تيم خوبي بود(البته تيمي كه تنها توسط يك نفر يعني خودم و همفكري يك نفر ديگه يعني وحدانه نوشته شده بود بهتر از اين هم نميشد).حتي خود استاد توكلي هم كه وقتي مارو مي ديد پقي(!) مي زد زير خنده! مي گفت كه تيم ما تيم خوبيه!(وقتي ايشون از چيزي تعريف كنن يعني تقريبا تركونده!جالا در بخش معرفي مي گم چرا!)متاسفانه عوامل دست به دست هم دادند كه تيم ما در مسابقات موفق نشه و ما قهرمان نشديم!(تو فوتبال مي گن دوم با دهم فرق نداره،فقط قهرمان مهمه...پس منم نمي گم چندم شديم!چون خودمم نمي دونم!:)
خلاصه كه تراژدي روبوكاپ به پايان رسيد و فقط نوستالژي براي من باقي موند و پارادوكسي كه در ذهنم ايجاد شد و تقريبا نگاه منو به زندگي عوض كرد.
ادامه برنامه را در قسمت هاي بعد ببينيد!...دي دي دي دي دين دي دين دي ري ري!(تيتراژ كارتون فوتباليست ها!!)